Home
Home Over ons Workshops Links Reviews GPS info Gastenboek Contact Zoeken
  Rondje Hut van Mie Pils

Volg GPSwalking op Twitter



Korte beschrijving

De wandeling begint en eindigt bij de Hut van Mie Pils. Als u graag op een terras zit dat bent u hier bij de juiste route beland. De Hut van Mie Pils is een overbekend punt voor iedereen in zuid-oost Brabant.

 

Nadat u de drukte rond de hut van Mie Pils hebt verlaten gaat het eerste gedeelte door het bos. Leuke paadjes langs de A2.

Wat verder op de route loopt u langs een natuurgebied. Helaas mag je nergens dit gebied intrekken. Maar toch kun je soms een mooie glimp opvangen van grote waterpartijen.

In het derde gedeelte loopt u langs de rand van een groot grasland gebied. Verre uitzichten en rust.

Het laatste gedeelte gaat weer door het bos. Onderweg wat kleine vennetjes en één redelijk grote. Met een laatste omweg om de drukte rond de Hut van Mie Pils wat te vermijden komt u weer bij uw auto uit.


Routebeschrijving

Een GPS wandeling van 9 km bij de bekende hut van Mie Pils in Aalst-Waarle.
Er is een verkorte versie van 4 km van deze wandeling beschikbaar. Er is WPT en RTE file beschikbaar.
De hut van Mie Pils is ideaal voor een korte of lange tussenstop.

  De kenmerken
  startpunt Aalst-Waalre
  positie Noord-Brabant, Nederland. Co√∂rdinaten: N51.381089 E5.504225
  afstanden 9.0 km,
  type Bos/Vennen
  begaanbaarheid Gedeeltelijk drassig
  scootmobiel Nee
  honden Aangelijnd
  horeca Bij start
  Datum wandeling 13-09-2010

  Langere beschrijving
 

De route start bij de Hut van Mie Pils. Toen wij deze route liepen op 9 januari 2005 zat het buiten terras al helemaal vol. Zomers kan het daarom moeilijk zijn om een goede parkeerplaats te vinden.

De Hut van Mie Pils is overbekend. In ieder geval in zuid-oost Brabant. Het is een geliefd tussenstop voor wandelaars en fietsers. Maar ook voor mensen die gewoon zin hebben in een terrasje.

Wil je wat meer lezen over de Hut van Mie Pils dan kan dat natuurlijk op Wikipedia. Van deze site hebben we de onderstaande tekst overgenomen. Ook de site van de hut zelf is leuk om te bekijken. Lees hier meer over de Hut van Mie Pils.

Hut van Mie Pils
De Aalsterhut, beter bekend als de 'Hut van Mie Peels' (soms verbasterd tot: 'Mie Pils') is een uitspanning op een knooppunt van wandel- en fietsroutes. Ze is gelegen tussen Aalst en Leende, nog juist in de voormalige gemeente Heeze.

De naam 'hut' heeft betrekking op een uitspanning die halverwege tussen dorpen ligt. We kennen ook de 'Leenderhut', de 'Heezerhut', en de 'Vresselse Hut'.

De oorspronkelijke hut werd gebouwd in 1717 en diende als posthut, dat wil zeggen: voor de vervanging van paarden langs de postroute. Ze had het uiterlijk van een langgevelboerderij, maar ze was anders ingericht. De eigenaar moest hier ook het weggeld innen ten behoeve van de heer van Heeze.

Landlopers en wolven maakten toentertijd de streek soms onveilig. Het bijgeloof zorgde voor extra angsten. Zo spookte de 'gloeiige' op de Groote Heide.

In 1864 werd de herberg gekocht door Jan Peels met geld uit een erfenis. Deze was gehuwd met Margaretha Hoeks. Ze kregen in 1863 een kind: Jef Peels. Deze trouwde in 1889 met Johanna Maria van den Broek. Deze vrouw, die later als 'Mie Peels' te boek zou staan, was geboren in 1856. Jan overleed in 1888. Jef woonde samen met zijn moeder, Margaretha, in de Aalsterhut. Margaretha stierf in 1899. Vermoedelijk kwam Mie Peels toen in de Aalsterhut wonen.

Het was Mie die de herberg runde, en het waren Jef en Mie die voortdurend hooglopende ruzie met elkaar hadden - als ze elkaar niet uit de weg gingen. Geregeld sloeg Jef dan de boel kort en klein. Toch kregen ze vijf kinderen, waarvan er drie in leven bleven. Verder was Jef nogal mensenschuw.

Over Jef zijn vaardigheden als boer deden smalende verhalen de ronde, maar zijn dekstier werd door de boeren zeer op prijs gesteld. Kinderen werden door hem bedreigd, wat hem eenmaal voor enkele weken in het cachot deed belanden.

De bediening in de herberg was allerminst hygiënisch. Vaak was er maar één glas, waarvan doorgaans de voet ontbrak, en dat door Mie met haar vinger werd schoongemaakt. De klanten waren er ook naar: Er kwamen vele stropers, die profiteerden van de nabijheid van de gemeentelijke grenzen van Aalst en Stratum. Ze vonden in de herberg een prima schuilgelegenheid. Sommige van deze stropers gebruikten ook geweld. In 1916 kwam het tijdens kermis te Geldrop zelfs tot een van tevoren beraamde steekpartij met de politie, waarbij Marechaussee Engelbertus Molenaar werd vermoord. Men had echter de moord op twee plaatselijke politie-ambtenaren op het oog.

Mie werd in de laatste jaren van haar leven verlamd, waardoor ze in een wagentje moest worden gereden en soms het mikpunt was van spot. In 1925 werd de hut verkocht, waarschijnlijk door een stroman van de baron van Heeze, van Tuyll van Serooskerken, die reeds veel grond en ook een hoeve in de omgeving bezat.

De hut was toen in zeer slechte staat. Mie bleef er met haar kinderen wonen tot 1927 en verhuisde toen om gezondheidsredenen naar Aalst, waar ze in 1928 stierf.

Het eerste deel van de route loopt langs de A2. U heeft daar weinig last van met een doorgaans westelijke wind. Onderweg komt u langs een mooi vennetje. Als u geluk hebt dat het windstil is dan is het wateroppervlakte net een spiegel.

Dit vennetje bestaat uit meerdere delen die onderling met elkaar verbonden zijn. Tussen het hoge gras door kun je dan mooi zien.

Meteen valt het op dat het hier een stuk rustiger is dan direct om de Hut van Mie Pils. De meeste mensen lopen blijkbaar een andere route. \

Onderaan de route ziet u dat we geprobeerd hebben om het ven te bereiken. Toen het te drassig werd zijn we weer omgedraaid. Toch kunnen we u dit uitstapje aanbevelen.

U komt in een woud van riet terecht. Als dan de zon schijnt licht alles goudkleurig op. In ieder geval levert het een mooie foto op.

Terug op de route krijg je opeens de open ruimte te zien. Waar je net nog omgeven was door veel riet kun je opeens kilometers wegkijken. Weilanden, een enkele boerderij en wat paarden.

Een leuk gezicht. Langs de weilanden lopend weet je dat aan de andere kant van het pad veel water moet zijn.

Toch lukt het niet om meer dan een glimp hiervan op te vangen. Overal verboden toegang bordjes. Het achterliggende natuurgebied wordt blijkbaar beschermd tegen teveel toerisme. Jammer, maar verderop kregen we toch de kans om wat dichter bij het water te komen.

De paden zijn allemaal goed begaanbaar. Behalve als je toch van het pad wil afwijken voor het maken van een foto en je voor je het weet tot bijna je enkels in het water staat.

Helemaal linksonder op de route kregen we toch de mogelijkheid om het water van dichtbij te zien.

Wel moesten we een "verboden toegang" bordje negeren. Maar het ging alleen om het maken van een foto, het even genieten van de omgeving. Onze hond bleef netjes achter op het pad en zo hoort het (bijna).

Het vervolg was een lang pad met veel uitzicht. Misschien wat saai maar je kunt lekker het tempo erin zetten.

Het laatste gedeelte ging door de bossen. Het doel was om langs het meeuwven te lopen. Dat ligt vlakbij de Hut van Mie Pils.

Voldoende bankjes om even uit te rusten of om een boterham te eten. Met goed weer zul je waarschijnlijk in de rij moeten staan. Het is een geliefde wandelroute zo vlak bij de hut.

Met een korte omweg komt u dan weer uit bij de Hut van Mie Pils. En lonkt het terras, een koel biertje of een lekkere kop koffie.


 
  19-03-2016 : gerard

het is een mooie wandeling in een mooi gebied. Rondom de Hut wel erg druk met honden, en inderdaad de sloot met iets te veel water dwingt je tot een alternatieve route. Maar terug bij de hut van Mie komt alles goed!
04-03-2014 : Hans van Es

Vandaag met mooi weer de wandeling gelopen. Vanaf km. 2 is het pad behoorlijk verwoest door voertuigen van de bosbouw en vanaf km 3 is het pad niet te zien, omdat het helemaal bedekt is met kapafval. Gelukkig hield de gps ons op het spoor. Het oversteken van de sloot is niet altijd gemakkelijk, zeker als er veel water in staat.
14-12-2013 : Nart van Hout

14-12-2013.
Op deze zachte winterdag deze mooie wandeling gedaan. De sloot van de vorige reactie had nu maar weinig water, zodat ik er over kon klauteren.
Het uitzicht op het Grevenputven heb ik achterwege gelaten, omdat daar geen echt pad was en ik geen zin had drijfnat te worden door het hoge gras.
12-05-2012 : Elza Copal

Vandaag met mijn zus voor de eerste keer een GPS route gelopen.Het ging allemaal goed en we genoten van de mooie tocht de prachtige wolkenlucht en de rust. Tot we ineens voor een diepe sloot met een flinke laag water stonden waar we de weg kwijt raakten. Ook langs het weiland konden we niet verder daar was prikkeldraad over een pad gespannen. Na wat dwalen door het bos hebben we de GPS op het waypoint van de auto gezet en zijn weer voor een groot gedeelte over dezelfde route teruggelopen. Ook van de andere kant uit gezien was de route weer prachtig, maar waar we het fout hebben gedaan blijft de grote vraag. We laten ons niet ontmoedigen en gaan weer gewoon een andere route downloaden. Alle begin is moeilijk en al doende leert men.
Willy en Elza.