Home
Home Over ons Workshops Links Reviews GPS info Gastenboek Contact Zoeken
  Kessenich-Thorn

Volg GPSwalking op Twitter



Korte beschrijving

Kessenich is het meest noordoostelijke dorp van België. De grens met Nederland valt in het oosten samen met de Grensmaas en in het noorden met de Itterbeek. De deelgemeente omvat naast het dorp zelf de gehuchten "de Hoeven" (Schoolstraat), "de Schutteheide" (Drietak) en "de Schuttevendel"[1] (Lakerweg). Ze worden in het algemeen aangeduid als "de Hees", het gebied waarin ze liggen.

Op de grens tussen België en Nederland maak je in natuurgebied Koningssteen-Kollegreend kennis met een uniek rivierlandchap. Ooit kronkelde de Maas met haar vele meanders hier. Een deel van het gebied werd al ontgonnen en terug gegeven aan de natuur, namelijk Koningssteen en Kleizone. Deze gebieden zijn toegankelijk op de paden. In de rest van dit gebied wordt de komende jaren nog grind gewonnen, om het daarna ook in te richten als natuurgebied.

De oude kern van het witte stadje Thorn is een beschermd stadsgezicht. Het is een overblijfsel van het vroegere gelijknamige vorstendom. Ruim 800 jaar lang was Thorn de hoofdplaats van dit miniatuur vorstendom. De geschiedenis van Thorn begint in het laatste kwart van de 10de eeuw, toen graaf Ansfried met zijn echtgenote Hilsondis er een abdij stichtte.

Thorn kende ooit een imposante abdij. Het gehele leven was geënt op dit stift van hoogadelijke dames. De mensen van Thorn waren rijk. Met de komst van de Fransen in 1794 werd de abdij afgeschaft en de adellijke dames vluchtten. De Abdijgebouwen werden geleidelijk gesloopt, de inwoners van Thorn verloren hun belangrijke werkgever en vervielen in Armoede.

De verarmde mensen trokken in de grote huizen, die ooit door de rijke stiftdames en hun entourage bewoond werden. De Fransen voerden belasting in op de omvang van de ramen en de haard. Om aan de zware lasten te ontkomen werden ramen dichtgemetseld en haarden verkleind. Uit trots bedekten de inwoners de "bouwlittekens" door de gevels wit te kalken. Op deze wijze kregen vele gebouwen in het oude Thorn een witte kleur.

Na de tweede wereldoorlog ontdekten de toeristen het bijzondere karakter en de witte panden van historisch Thorn. Om dit witte karakter uit te bouwen, werden de toen nog niet witte huizen in snel tempo wit geverfd.

Waar de Maas meanderde en in moeras veranderde. Na de laatste ijstijden verschoof de Maas haar loop naar het noordoosten. De oude rivierbedding verlandde tot "broek" of moeras. Grondwater of "kwel", dat eerst 80 jaar reist door de ondergrond, voedt dit gebied. Veel zeldzame planten zijn afhankelijk van dit kwelwater. Om deze planten meer kansen te geven, probeert Natuurpunt de lokale grondwatertafel intact te houden. Dit gebied is Vijverbroek genaamd.


Routebeschrijving

GPS wandeling van 16 km tussen Kessenich en Thorn.
Er zijn verkortingen van 11 en 12 km beschikbaar.
Er is zijn tracks en routes beschikbaar.
De route is hier en daar wat drassig. Goede wandelschoenen zijn aan te bevelen.
De hond mag aangelijnd mee.
Onderweg komt u voldoende horeca gelegenheden tegen.

  De kenmerken
  startpunt Kessenich, parkeerplaats bij kerk
  positie Limburg, Nederland. Co├Ârdinaten: N51.158372 E5.838643
  afstanden 16.0 km, 12 km, 11 km,
  type Bos/Cultuur/Dorp/Open landschap/Vergezicht/Water
  begaanbaarheid Gedeeltelijk drassig
  scootmobiel Nee
  honden Aangelijnd
  horeca Onderweg
  Datum wandeling 30-03-2014

  Langere beschrijving
 

GPSwalking.nlEen tweetal weken geleden kwamen we door dit dorp op de fiets. Zie deze fietstocht. Maar liever wandelen we om nog meer te kunnen genieten van alle het moois dat de natuur tussen Kessenich en Thorn voor ons in petto heeft.

Ook collega Arnold heeft hier een wandeling gelopen. Zie Thorn Ittervoort Wessem.

De zon schijnt er vroluk op los als we de wandelschoenen aantrekken voor een heerlijke wandeling.

Kessenich
Kessenich (Limburgs: Kèsing) is een dorp in de Belgische provincie Limburg en een deelgemeente van Kinrooi.

Kessenich is het meest noordoostelijke dorp van België. De grens met Nederland valt in het oosten samen met de Grensmaas en in het noorden met de Itterbeek. De deelgemeente omvat naast het dorp zelf de gehuchten "de Hoeven" (Schoolstraat), "de Schutteheide" (Drietak) en "de Schuttevendel"[1] (Lakerweg). Ze worden in het algemeen aangeduid als "de Hees", het gebied waarin ze liggen.

GPSwalking.nlKessenich ligt in het dal van de Maas, maar de alluviale vlakte (plaatselijk "de Oo(h)é" geheten) beslaat slechts 40% van de deelgemeente.

Met uitzondering van het waardevolle natuurgebied Vijverbroek is ze helemaal ontgrind, al is de grote Maasplas deels terug gedempt. Buiten de Maas stroomt ook de Witbeek door de Ooé, hoewel deze oorspronkelijk al vlakbij Houbenhof in de Maas uitmondde.

De overige 60% van de deelgemeente ligt op een hoog en droog zandgebied, dat van oost naar west "het Kessenicher Veld", "het Hoogveld", "de Hees" en "de Hezerheide" heet.

GPSwalking.nlTijdens het Ancien Régime was dit een uitgestrekt heidegebied met vennetjes en kleine naaldbossen, gebruikt als gemene gronden. Dit werd vanaf het midden van de 19e eeuw ontgonnen en is tegenwoordig vooral in gebruik voor groenteteelt.

De naam "Kessenich" kan teruggebracht worden tot het Gallo-Romaanse Cassiniacum. Volgens Maurits Gysseling betekende dit "domein van Cassinius". Prof. dr. Albert Carnoy, lid van de Koninklijke Vlaamse Academie, dacht daarentegen dat het was afgeleid van cassanos, het Keltische woord voor "eik". Hij meende dit deels omdat de plaatsnamen Aldeneik en Maaseik op een oud eikenbos lijken te wijzen. In 1155 werd het dorp Casselin genoemd, wat doet vermoeden dat Casallum de eerste versie van "Kessenich" was.

GPSwalking.nlIn de 12e eeuw doken eveneens Cassenic (1155) en zijn verkorte vorm Kesnic (1102) op. Hierna verzachtte de eindklank tot Kasnech (1132) en Kessenich (1219). Op Franstalige kaarten bleef de harde eindklank echter gelden: Cessenic (1224), Kesnick (1754). In de 16e eeuw bestond ook reeds de benaming die heeft geleid tot het Limburgse Kèsing: Kessingen.

De grindgaten zijn fotogeniek, zeker als de zon uitbundig schijnt. Naast alle het zand en grind komen we ook veel vogels tegen. Brigitte staat dan ook regelmatig stil met de verrekijker aan de ogen.

GPSwalking.nlBomenmonument
Dit bomenmonument illustreert de band tussen de vroegere oernatuur en de nieuwe wildernis die nu in het zog van de grindwinning mag ontstaan door een bewuste menselijke keuze.

Oorspronkelijk groeiden deze bomen waarschijnlijk niet op deze plaats, maar stroomopwaarts langs de Maas. De bomen maakten deel uit van een oerbos langs de oevers van de Maas. De hogere delen van de oevers overstroomden minder vaak waardoor de bossen er zich konden ontwikkelen tot hardhoutooibossen met imposanten eikenbomen. Maar vroeg of laat verlegde de rivier haar bedding en verzwolg ze delen van het woud

GPSwalking.nlDe bomen werden meegesleurd in de woelige stroom en spoelden aan op de grindige oevers, waar ze gaandeweg bedolven werden onder grind, zand en leem. Zo bleven ze al die jaren bewaard.

Zo nu en dan stuiten de grlndwinners bij hun graafwerkzaamheden op deze subfossiele bomen. Deze bomen werden in deze omgeving In 2009 door de grlndwlnnlng aan de oppervlakte gebracht. Het zijn de resten van het natuurlijke landschap van ongeveer 2000 jaar geleden.

Dan gaan we een schitterend stukje natuur in. Aan de sporen te zien zijn hier bevers actief. Helaas zien we die niet. Wel komen we een vogelkijkhut tegen en wandelaars die uit Hoofddorp die op familiebezoek zijn en genieten van deze mooie omgeving.

GPSwalking.nlKoningssteen - Kollegreend
Dit gebied van 160 ha (320 voetbalvelden) is het meest noordelijke kerngebied van het RivierPark Maasvallei. Het is ontstaan na een lang proces van grindwinningen oude en nieuwe stijl.

De Maas heeft in al haar onstuimigheid gedurende vele eeuwen grind in dit gebied Beheer en uitrusting afgezet. Grind is een belangrijke grondstof die vroeger en ook nu nog in de omgeving van de Maas gewonnen wordt. De spelregels voor die ontgrinding zijn gedurende de jaren gewijzigd en verschillen zelfs tussen de Vlaamse en de Nederlandse zijde. De vroegere grindkuilen (1970- 2000), zoals hier in dit gebied, konden slechts voor een klein deel worden opgevuld, wat resulteert in grote waterplassen.

GPSwalking.nlHierop kan (deels) aan waterrecreatie worden gedaan. Ook landbouw heeft een plek gekregen op de opgevulde delen ten westen van de plassen. Het noordelijke deel wordt teruggegeven aan de natuur. Dit gebied kreeg de naam Koningsteen -Kollegreend. Hiermee worden de oude namen van vóór de grindwinning en het ontstaan van de plassen in ere hersteld. De natuurvereniging Limburgs Landschap staat in voor het natuurbeheer en de toegankelijkheid van het gebied.

Het herstructureringscomité dat In 1993 werd opgericht door de Vlaamse regering is tijdelijk nog verantwoordelijk voor de afwerking en de uitrusting van dit gebied.


GPSwalking.nlWelkom in natuurgebied Koningssteen-Kollegreend
Op de grens tussen België en Nederland maak je in natuurgebied Koningssteen-Kollegreend kennis met een uniek rivierlandchap. Ooit kronkelde de Maas met haar vele meanders hier. Een deel van het gebied werd al ontgonnen en terug gegeven aan de natuur, namelijk Koningssteen en Kleizone. Deze gebieden zijn toegankelijk op de paden.

In de rest van dit gebied wordt de komende jaren nog grind gewonnen, om het daarna ook in te richten als natuurgebied.


GPSwalking.nlBezit van de koning
Koningssteen was ooit een grindeiland in de Maas. Dergelijke eilanden lagen als stukjes niemandsland tussen beide zijden van de rivier. Ze werden toebedeeld aan de bezittingen van de koning. Aan de combinatie van het eigendomsrecht ('koning') en de grindige ondergrond ('steen') dankt het gebied haar naam.

Door grote verleggingen van de Maas tussen 1743 en 1806 kwam Koningssteen samen met Kollegreend aan de linkerzijde van de oever te liggen en werd de huidige ligging bepaald. Tussen 1951 en 1957 is het grind van Koningsteen gewonnen. Vervolgens is het gebied weer grotendeels opgevuld met mijnsteen en grindresten. Omdat er ook op Vlaams grondgebied grind werd gebaggerd, werd een dijk op de grens tussen Nederland en België aangebracht: het huidige Koningssteen.

GPSwalking.nlRooskleurige Kleizone
De Kleizone is een deel van natuurgebied Koningssteen-Kollegreend. Deze plek was wellicht ooit een luwte waar de Maas klei afzette. Na het winnen van de klei, werden de putten terug volgespoten met grindafval en dekzand van de overige grindwinningsgaten.

Op die stenige en stikstofrijke plaatsen stelt het vijfdelig kaasjeskruid zich wel. Deze roze bossig vertakte zomerbloeier is namelijk van zuidelijke herkomst. Grind en stenen in de ondergrond doen de bodem sneller opwarmen wat goed is voor deze en vele andere plant- en diersoorten. Niet voor niets komen daarom langs de Maas zeldzame en unieke soorten voor!

GPSwalking.nlArchitecten aan het werk
Niet alleen de grindboeren, maar ook de bevers zijn architecten van de Maasvallei. Ze knagen bomen om, bouwen burchten en zorgen zo voor variatie in de begroeiing van de oevers. Het zijn echte nachtdieren die er met hun geknaag zelfs voor zorgen dat bomen in het water belanden en beken door die obstakels weer op natuurlijke wijze gaan slingeren. Hun sporen kan je, als je goed rondom je kijkt, snel vinden!

We verlaten de natuur voor een stukje cultuur, en natuurlijk een kopje koffie met Limburgse vlaai. In Thorn zijn voldoende gelegenheden om te lunchen of van een terrasje te genieten.

Witte stadje Thorn
De oude kern van het witte stadje Thorn is een beschermd stadsgezicht. Het is een overblijfsel van het vroegere gelijknamige vorstendom.

Ruim 800 jaar lang was Thorn de hoofdplaats van dit miniatuur vorstendom. De geschiedenis van Thorn begint in het laatste kwart van de 10de eeuw, toen graaf Ansfried met zijn echtgenote Hilsondis er een abdij stichtte.

GPSwalking.nlIn de loop der tijden groeide de abdij uit tot een rijk wereldlijk stift. Alleen dames van hoge adel werden er toegelaten, Voor het verrichten van de kerkelijke diensten waren enige kanunniken aan het stift verbonden,

Zowel de stiftdames als de kanunniken waren woonachtig in fraaie, nu nog aanwezige woningen, in de omgeving van de abdij. Veel van deze woningen werden herbouwd in de 18de eeuw, toen de abdij een grote bloei kende.

Aan het hoofd van het stift stond de vorstin-abdis, die in het Duitse keizerrijk een zeer
GPSwalking.nlbevoorrechte positie innam en zitting had in de Rijksdag. Aan dit bolwerk van vrouwelijke heerschappij met eigen rechtspraak, minileger en gedurende enige tijd ook eigen muntslag, werd in 1794 bij de komst van de Fransen een einde gemaakt.

Korte tijd na de komst van de bezetters vond de confiscatie en verkoop van de paleisgebouwen en eigendommen van het stift plaats. Van de stiftsgebouwen bleven bij de hier opvolgende sloop alleen de Abdijkerk en enkele bedrijfsgebouwen gespaard. Thorn heeft echter zijn sfeer weten te behouden en veel van zijn historische schoonheid kan thans nog bewonderd worden.

GPSwalking.nlBij de VVV – op het plein bij de kerk – is een plaatselijke wandelroute verkrijgbaar, met audio begeleiding langs een twintigtal monumenten. Zie http://www.ertussenuit.com/plaatsen/3105.htm.

Hoe Thorn wit werd
Thorn kende ooit een imposante abdij. Het gehele leven was geënt op dit stift van hoogadelijke dames. De mensen van Thorn waren rijk. Met de komst van de Fransen in 1794 werd de abdij afgeschaft en de adellijke dames vluchtten. De Abdijgebouwen werden geleidelijk gesloopt, de inwoners van Thorn verloren hun belangrijke werkgever en vervielen in Armoede.

GPSwalking.nlDe verarmde mensen trokken in de grote huizen, die ooit door de rijke stiftdames en hun entourage bewoond werden. De Fransen voerden belasting in op de omvang van de ramen en de haard. Om aan de zware lasten te ontkomen werden ramen dichtgemetseld en haarden verkleind. Uit trots bedekten de inwoners de "bouwlittekens" door de gevels wit te kalken. Op deze wijze kregen vele gebouwen in het oude Thorn een witte kleur.

Na de tweede wereldoorlog ontdekten de toeristen het bijzondere karakter en de witte panden van historisch Thorn. Om dit witte karakter uit te bouwen, werden de toen nog niet witte huizen in snel tempo wit geverfd.


GPSwalking.nlMonument voor de muziek
De taal van Thorn is muziek. Muziek is in Thorn de taal van alle tijden. Dit monument is een eerbetoon aan allen die de schoonheid van de muziekkunst van Thorn van generatie op generatie hebben ontwikkeld en doorgegeven als toonzetting voor de toekomst.

Net buiten Thorn komen we het ene kapelletje na de andere tegen. Het lijkt er wel op of iemand een dozijn kapellen heeft aangeschaft en die rondom Thorn heeft neergezet. Mocht u meer willen weten van de kapellen dan kunt u deze informatie vinden op: http://www.kruisenenkapellenthorn.nl.

De mooiste kapel komen we in het midden tegen. Er is hier ook een gezellige horecagelegenheid.

GPSwalking.nlKapel onder de linden
Deze kapel werd in 1673 gebouwd in opdracht van de kanunnikes Clara Elisabeth van Manderscheidt-Blanckenheim.

Ze vormt een kopie van het heilig huisje van Nazareth dat volgens de legende tijdens een kerkvervolging in de middeleeuwen door engelen was overgebracht naar het Italiaanse stadje Loreto.

In 1811 werd de kapel westwaarts uitgebreid met een hoger gedeelte, terwijl in 1898 nog de biechthal werd aangebouwd. Inwendig zijn in het oudste gedeelte vooral van belang: de barokke versiering in stucwerk (1675), het altaar met zijn prachtig gesneden eikenhouten hekwerk in barokstijl (1681) en de geschilderde medaillons (1675), die wonderen voorstellen.

GPSwalking.nlIn de aanbouw, daterend uit 1811, bevinden zich eveneens geschilderde medaillons (1813), die onder andere Mariafeesten uitbeelden. Dagelijks te bezichtigen.

Restauratie
Na enkele malen uit de boot gevallen te zijn wat de rijkssubsidie betreft voor de inwendige en hoognodige restauratie van deze kapel, ontvingen we medio dit jaar bericht dat we in aanmerking zijn gekomen voor subsidie. De bestekplannen lagen gereed vanaf het eerste verzoek hiervoor.

Nadat Rijk, provincie en gemeente akkoord waren is de trein in gang gezet om te kunnen restaureren. Zoals het zich op dit moment laat aanzien zal de kapel in januari 2014 voor enkele maanden haar deuren sluiten, met uitzondering van de kaarsenkapel.   

GPSwalking.nlOngeacht het proces van realisatie, zal de kapel in mei weer toegankelijk zijn en zullen mogelijk in een later stadium nog afwerkingen moeten plaatsvinden.

De kaarsenkapel is een hoofdstuk apart. Omdat er steeds strengere veiligheidsmaatregelen genomen moeten worden in verband met brandgevaar zal ook hier een en ander dienen te gebeuren. Dit onderdeel is echter niet subsidiabel en daarom zoekt het kerkbestuur naar externe bronnen.

We slingeren verder door de natuur over kleine paadjes. We komen waarbij nog even terug in Thorn. We zien daar ook een schitterend mariabeeldje in een boom staan. Een fotogenieke omgeving. Ook komen we een auto tegen uit een ververvlogen verleden.

GPSwalking.nlSimca
Simca was een Frans automerk. De naam is een acroniem van Société Industrielle de Mécanique et de Carrosserie Automobile; een autofabriek die in 1934 te Nanterre werd opgericht door Henri Pigozzi.

Simca begon in 1934 Fiats in licentie te produceren zodat geen invoerrechten hoefden te worden betaald. De eerste echte Simca ontstond in 1951. Deze Simca Aronde was een groot succes. Simca nam in 1951 de Franse vrachtwagenfabrikant Unic over. In 1954 volgde de (Mat)Ford-fabriek in Poissy, en in 1958 werd het merk Talbot-Lago overgenomen. Simca concentreerde de productie in Poissy, en verkocht de fabriek in Nanterre aan Citroën.

GPSwalking.nlHet Amerikaanse autoconcern Chrysler, dat in 1957 al een 15% aandeel in Simca had genomen, nam in 1963 een meerderheidsaandeel in Simca. Het beeldmerk van Simca, een zwaluw, werd in 1967 vervangen door de vijfpuntige pentastar van Chrysler en in 1970 werd het concern tenslotte geheel door Chrysler ingelijfd. Het bedrijf heette vanaf toen Chrysler France.

Onder het merk Simca zijn heel wat bijzonder succesvolle auto's geproduceerd. In de jaren '50 boekte Simca successen met de Aronde, een goede middenklasser, en de Vedette, een grote limousine. Ook in de jaren '60 had Simca een kaskraker in huis: de Simca 1000, een kleine en wendbare wagen (drievolumenmodel) die veel ruimte bood. In de sportuitvoering was het een haast onverslaanbare rallywagen in zijn klasse. De jaren '70 boden in de kleinere middenklasse de Simca 1100, samen met de Renault 16 één van de eerste werkelijke hatchbacks op de markt. In de grotere middenklasse was er de Simca 1300/1500, opgevolgd door de 1301/1501. Dit waren grote sedans of stationwagons (Tourist genoemd).

GPSwalking.nlWe komen aan het laatste gedeelte van onze wandeling. We kopen het Vijverbroek in. Dit gedeelte kan erg drassig zijn.

Welkom in het Vijverbroek
Waar de Maas meanderde en in moeras veranderde. Na de laatste ijstijden verschoof de Maas haar loop naar het noordoosten. De oude rivierbedding verlandde tot "broek" of moeras. Grondwater of "kwel", dat eerst 80 jaar reist door de ondergrond, voedt dit gebied. Veel zeldzame planten zijn afhankelijk van dit kwelwater. Om deze planten meer kansen te geven, probeert Natuurpunt de lokale grondwatertafel intact te houden.

GPSwalking.nlElzenbroekbos
In het noorden en het westen omgeeft elzenbroekbos het centrale deel. Van nature ontwikkelt zich bijna overal in West-Europa bos. De zaden van de els kiemen onder zeer natte omstandigheden op de grenf tusin water en land. Ze drijven op water en verspreiden zich dus langs Waterlopen. Eenden nemen onbewust zaden mee aan hun veren wanneef zich naar ander water begeven. De boom leeft in symbiose met eén schimmel die de boom van stikstof voorziet. Van dit stikstof profiteren ook andere planten. De els fungeert daardoor als pioniersoort, een plant die als eerste een gebied koloniseert. Riviervalleien zijn de meest natuurlijke standplaats voor elzen.
Daarom plaatst Natuurpunt hier nu Galloway-runderen en Konik-paarden die net als hun voorouders het landschap open houden.

GPSwalking.nlVoeder de dieren niet, want dan eten ze minder planten en werkt het begrazingsbeheer niet. Of ze worden misschien ziek. Honden aan de leiband, want Galloways zijn niet altijd even goede maatjes met honden.

Toegang
Het gebied is vrij toegankelijk op paden en wegen. Waar het wandelpad natte zones kruist, zijn er knuppelpaden, zodat je ook in de natte periodes het gebied kan bezoeken.

Grote grazers als wilde paarden en oerrUrideren aten in het verleden soms open plekken in het bos. Zij zijn immers verzot op de scheuten van jonge boompjes. Die afwisselingen tussen bos en grasland zijn voor vele dieren en planten bijzonder interessant. Grote wilde dieren zijn er nu niet meer.

We komen weer bij Kessennich waar we nog even een stukje geschiedenis meepakken voordat we weer in de auto stappen. We hebben intussen genoten van alles wat we onderweg zijn tegengekomen.

GPSwalking.nlKessenich
Kessenich is het meest noord-oostelijk dorpje van België. Het is daarom ook gekend als "het Einde van België". Dit typisch Maasdorp ontstond op een natuurlijke hoogte aan de oever van de Maas. Het dorpje kende daardoor reeds een bewoning vanaf de IJzertijd en de Romeinse tijd.

In de 12e eeuw werd op deze natuurlijk versterkte hoogte de burcht van de heren van Kessenich gebouwd, ook wel de mot van Kessenich of "Den Berg" genaamd. Aan de voet stroomde de Maas in haar natuurlijke bedding. De omgrachte en omheinde burcht gaf bescherming tegen vijanden, plunderaars en bood beveiliging aan de lijfeigenen bij overstromingen.

GPSwalking.nlDe verhevenheid waarop de burcht en de kerk gebouwd werden, gaf ook een brede uitkijk over de Maas en haar oevers. Tegenwoordig vormen de kerk en de Motte het historische hart van het Maasdorp Kessenich.

Een veranderd landschap

In de loop der tijden verlegde de Maas meermaals haar bedding waardoor het dorp nu op enige afstand van de rivier ligt. Langs het zuiden en het oosten van het dorp stroomde de Witbeek in een oude Maasgeul. Haar drassige oevers vormden een natuurlijke verdediging. De naam 'De Gaard' verwijst naar de wijngaarden die vroeger op deze zuidelijke Maastaluds werden aangelegd.

Achter de kerk heb je zicht op het nieuwe landschap dat de voorbije decennia is ontstaan als gevoig van grindwinning. Het gebied Kollegreend - Koningssteen is een 'jong' natuurgebied van circa 150 ha, ontstaan op heropgevuld land en omgeven door grote waterpartijen. Het wordt beheerd door Limburgs Landschap vzw. Grote delen van de grindplassen zijn bestemd voor waterrecreatie.


GPSwalking.nlMottetoren en grafkapel familie Michiels
Op deze topografisch gunstig gelegen plaats was mogelijk al in de 10de eeuw een versterking aanwezig. De oudste zichtbare resten zijn van een achthoekige torenburcht uit de 12de eeuw die ooit het machtscentrum vormde van de heerlijkheid Kessenich.

De heuvel is kunstmatig opgehoogd en was omgracht. Ten noorden van het opgehoogde en omgrachte neerhof (kerk en begraafplaats) lag tot in de 19de eeuw een tweede motteheuvel.

GPSwalking.nlIn de 16de eeuw werd de toren gesloopt en vervangen door een driedelig gebouw. Het gebouw werd in de 17de eeuw nog gebruikt door de familie van Malsen maar raakte geleidelijk in verval.

In een laatste fase (1899) werden alle resten genivelleerd en bouwde baron Willem-Jozef Michiels van Kessenich de grafkapel van de familie Michiels bovenop de heuvel.

In de binnenmuren werden grafstenen aangebracht van de diverse familieleden die er begraven werden. Binnenin staat een gepolychromeerd neogotisch houten Onze-Lieve-Vrouwebeeld onder baldakijn dat dateert van het einde van de 19de eeuw.

De kapel werd, evenals de resten van de mottetoren beschermd bij ministerieel besluit van 30 april 2004.

We hebben genoten van deze schitterende wandeling. Een boeiende mix van natuur en cultuur die we iedereen kunnen aanraden. En als u van ver moet komen dan is een overnachting in de buurt een goed idee. Zie ons sfeerverslag van ons verblijf in vakantiepark Klein Vosseven

Geraadpleegde websites:

POI's

  • 2 Maria beeldjes N51.1600 E5.8369
  • Bomenmonument N51.1507 E5.8336
  • H. Ansfried kapel N51.1656 E5.8450
  • H. Familie kapel N51.1697 E5.8467
  • Kapel N51.1522 E5.8225
  • Kapel onder de Linden N51.1705 E5.8370
  • Kollegreend N51.1549 E5.8349
  • Koningssteen N51.1477 E5.8539
  • Kruis N51.1691 E5.8335
  • Monument voor de muziek N51.1597 E5.8427
  • St Hubertus N51.1692 E5.8271
  • St Jacobus N51.1595 E5.8379
  • St. Antonius kapel N51.1715 E5.8415
  • St. Barbara kapel N51.1704 E5.8453
  • St. Rochus kapel N51.1717 E5.8450
  • Start/finish/parkeerplaats N51.1503 E5.8242
  • Terras N51.1587 E5.8339
  • Thorn N51.1615 E5.8407
  • Verschillende terrassen N51.1610 E5.8423
  • Vijverbroek N51.1615 E5.8263
  • Vogelkijkhut N51.1533 E5.8349

 
 

Helaas zijn er nog geen reacties beschikbaar. We willen u van harte uitnodigen om een reactie te plaatsen. Klik op de blauwe knop "Toevoegen" om een nieuwe reactie te plaatsen.