De Ravenvennen

Korte beschrijving

Dit is een prachtige wandeling die vooral in de lente, zomer en herfst tot zijn recht komt. De route is 20 km lang maar verveelt geen moment.

De Ravenvennen is een 400 ha groot natuurgebied bestaand uit drogere naaldbossen deels op stuifduinen, vennen, natte en droge heide, vochtig broekbos, kale stuifduinen en oud cultuurland omzoomd door houtwallen. De Ravenvennen liggen op een gordel van rivierduinen, de Maasduinen, die loopt van Venlo tot in het meest noordelijke puntje van Limburg. Deze duinen zijn ontstaan in de laatste ijstijd.

De route vertrekt vanuit het dorp Velden en gaat via de Maas richting de Ravenvennen. Nadat we door dit mooie gebied geslingerd hebben gaat de route verder over langere rechtere paden. We lopen met een bocht om Velden heen en leren onderweg alles over de Gekke Moandaag. Zo gaan natuur en cultuur hand in hand.


Kenmerken

Startpunt: Velden
Positie: Limburg , Nederland, Coördinaten: N51.426870 E6.184967
Afstanden: 21, 20, 10, 9 km
Type: Akker, Bos, Cultuur, Open, Ven
Begaanbaar: Doorgaans goed begaanbaar
Scootmobiel: Toegankelijk
Honden: Aangelijnd
Horeca: Onderweg
Gelopen op: 13-12-2010

Route informatie

Een GPS wandeling van 21 km bij Velden (ten noorden van Venlo) in de Maasduinen.
Er is een verkorte route van 10 km die bij restaurant Jagersrust start.
Er zijn een tweetal scootmobiel routes beschikbaar. In droge tijden zijn deze routes goed begaanbaar voor scootmobiels.
Er is een WPT-RTE route beschikbaar.
Onderweg komt u horeca tegen, ook bij de start zijn horecagelegenheden.
De route is goed begaanbaar, in natte tijden zijn er hier en daar drassige gedeelten.
Ook komt u onderweg regelmatig een bankje tegen.



Acties

Download (ZIP) Download (GPX) Bekijk kaart/tracks Bekijk de fotoserie Print wandeling tekst

Startlocatie


Reacties



Wij zijn benieuwd naar uw reactie. Wel hebben we een aantal spelregels waar we u even op willen attenderen

  • Alle velden moeten verplicht worden ingevuld.
  • Uw reactie wordt pas na goedkeuring zichtbaar in de lijst ervaringen.
  • Uw e-mail adres niet wordt getoond op de site.
  • De webmaster behoudt zich het recht uw tekst aan te passen.
  • Het is niet toegestaan email-adressen, enige weblinks of schuttingtaal in de tekst op te nemen. Bij veelvuldig misbruik kan u de mogelijkheid van opslaan worden ontzegd.
  • Als u ons een link wilt doorsturen dan a.u.b. per email.
  • English texts will not be accepted. All input needs to be approved by the webmaster on forehand before be visible on this website. So save yourself the trouble.


Langere beschrijving


Het is net licht als we van start gaan in het centrum van Velden. Vroeg vertrekken is er niet bij half december. Pas tegen 9 uur is er genoeg licht voor het maken van de foto's. Toch valt ook dat nog tegen. De zon wisselt zich af met donkere wolken waar soms een kort buitje uit valt. Gelukkig kan de regenjas al weer snel in de rugzak.

We gaan op weg richting de Ravenvennen. Een prachtig gebied ten oosten van Velden. We verwachten dat het in de lente, zomer en herfst echt schitterend is. Ook in de winter is het een heerlijk wandelgebied. En het is er rustig. Weinig mensen lijken zich te wagen aan een stevige wandeling.

We lopen niet rechtstreeks naar de Ravenvennen. Eerst gaan we richting Maas. Boven vanaf de dijk heb je een prachtig uitzicht over deze rivier. Het wordt een wandeling met vele gezichten: rivier, bossen, vennen, akkerland en zelfs een beetje cultuur. Het komt allemaal langs. En die afwisseling maakt dit tot een interessante wandeling. Voor ieder wat wils.

We lopen richting Frenske.

Frenske vân de Kwartelemèrt
Jongensfiguur als verteller van de dorpsnieuwtjes in het militaire contactblad "De Kiëskop".

Ter herinnering aan de Veldense oorlogsveteranen tijdens de strijd in het voormalige Nederlands-Indië 1942-1950.


Maas
De Maas ontspringt in Frankrijk te Pouilly-en-Bassigny op het Plateau van Langres en is 925 km lang.

Als een van de belangrijkste rivieren van Europa doorkruist de rivier de Franse Ardennen en Lotharingen, passeert Verdun en Sedan, vanaf waar ze bevaarbaar is, en passeert in Givet de grens met België. Met in België Dinant, Namen, Hoei en vooral Luik en in Nederland Maastricht, Roermond, Venlo en Den Bosch toont de Maas haar belang voor de achterliggende streek, maar de steden zelf liggen aan de rivier.

Met de leemlagen voor de steenovens en de zand- en grindwinning is de Maas belangrijk voor de bouw. Tankers en containerschepen gebruiken de rivier als transportader. Op vele plaatsen is de rivier dan ook gekanaliseerd.

Vanaf 1918 tot 1929 zijn stuwen gebouwd om de bevaarbaarheid te bevorderen. Het Julianakanaal (1935) en bij Buggenum het Lateraalkanaal, verkorten de vaarwegen. Maar de Maas bepaalt ook de grens met Duitsland. De afstand vanaf de Maas tot de Duitse grens is 5 km, de reikwijdte van het kanongeschut in 1814.

Bij Heusden splitst de rivier zich. Vroeger stroomde het water via de Merwede, de Nieuwe Maas, Nieuwe Waterweg en Oude Maas in de Noordzee. Tegenwoordig is dat deel afgedamd ter bescherming bij hoogwater en mondt de rivier via de Bergse Maas uit in het Hollands Diep.

Van de Maas gaat het richting oosten. We gaan de bossen in. Als u op zoek bent naar een leuke B&B om te overnachten dan kunt u denken aan B&B De Molendijk.

B&B De Molendijk
Onze Bed & Breakfast/appartement heeft als naam “Molendijk” meegekregen, omdat er vroeger op de ”Hasselderheide” een standaard-molen heeft gestaan, die in bezit was van onze familie.

De standaard molen is helaas omstreeks 1930 afgebroken en vervangen door een elektrische molen. Deze molen is in bedrijf geweest tot 1965.

Onze woning is gebouwd in 1953 en werd in de 50′er jaren al gedeeltelijk gebruikt voor het verblijven van gasten. In deze periode waren vakantie’s in Noord-Limburg al heel populair, omdat veel gezinnen uit de grote steden destijds op vakantie gingen in het rustige platte land van Noord-limburg.

Omdat nu vakantie`s in Noord-Limburg  nog  populairder zijn geworden, hebben we een gedeelte naast onze woning ingericht als Bed & Breakfast  “Molendijk” speciaal voor U als gast.
Zie ook bedandbreakfastmolendijk.nl

GPSwalking.nlDen Bruges
De naam Den Bruges is afkomstig van Den Bruges Berg welke op de tranchotkaart van 1805 reeds vermeld staat. Totale oppervlakte Den Bruges is 7,5 ha. waarvan ca. 5 ha. bosgebied, het overige gedeelte is grasland welke in gebruik is als weiland en huiskavel. Het weiland en huiskavel zijn niet toegankelijk.

Het bosgedeelte van ca. 5 hectaren is op de paden tussen zonsopgang en zonsondergang opengesteld voor wandelaars. U wordt vriendelijk verzocht de natuur en stilte te respecteren en geen activiteiten te ontplooien welke daartegen ingaan.

Dan komen we bij het allermooiste gedeelte van deze wandeling. Vanaf de Witte Berg kunnen we de Ravenvennen van boven bekijken. Een prachtig uitzicht. Hier kun je echt genieten van al het moois wat er beneden te zien is.

De Ravenvennen
De Ravenvennen is een 400 ha groot natuurgebied bestaand uit drogere naaldbossen deels op stuifduinen, vennen, natte en droge heide, vochtig broekbos, kale stuifduinen en oud cultuurland omzoomd door houtwallen.

Door de afwisseling is er een grote variatie aan vogels, libellen, amfibieën en reptielen. De das scharrelt hier naar regenwormen en vanuit de hagen zingen in het voorjaar grasmussen en geelgorzen.

Maasduinen met uitzicht op het oosten
De Ravenvennen liggen op een gordel van rivierduinen, de Maasduinen, die loopt van Venlo tot in het meest noordelijke puntje van Limburg. Deze duinen zijn ontstaan in de laatste ijstijd. Toen lagen rivierbeddingen regelmatig droog en blies de wind het zand eruit.

Daar waar planten het zand tegenhielden ontstonden verhogingen die uitgroeiden tot heuse duinen. Omdat toen, net als nu, de wind meestal uit het westen waaide, liggen bijna alle rivierduinen op de oostoever van de Maas.

Op de top van één van de stuifduinen hier, de Wittenberg (Witte Berg), heeft u een fraai vergezicht over de vennen. In het zuiden grenst dit natuurgebied aan het Vreewater en nog zuidelijker aan het Zwart Water met de Venkoelen. Naar het noorden loopt het gebied over in Landgoed Arcen.

Open landschap
Vroeger lagen de vennen in grootse open heidevelden Door bebossing in het begin van de twintigste eeuw zijn de vennen ingeklemd door het bos. De invallende naalden en de schaduw bedreigen de kwaliteit van de vennen. Reden waarom de laatste jaren de venranden vrijgemaakt zijn van bomen. Hierdoor heeft u ook een beter zicht op de vennen.

Kempisch heideschaap
Naast het Drentse, het Veluwse en het Mergellandschaap is er nog een ras dat thuishoort op heidevelden: het Kempisch heideschaap. Terwijl er in 1900 nog 40.000 rondliepen in Brabant en Limburg, waren ze rond 1960 vrijwel uitgestorven. Vanaf 1967 werd het Kempisch heideschaap aan de hand van oude afbeeldingen teruggefokt. Kenmerkend voor dit schaap is de statige houding, hoge benen, lang lichaam en géén hoorns. De kleur is meestal wit, soms gespikkeld of voskleurig. Ze begrazen de Ravenvennen om zo overwoekering van de paarse heide door gras te voorkomen. Af en toe ziet u hier ook enkele authentieke Oud Hollandse landgeiten rondlopen. Zij worden ingezet om ongewenste bosgroei tegen te houden.

Beenbreek
Deze kleine fraaie lelie met gele bloempjes draagt de naam beenbreek dankzij de fabel dat als koeien deze plant eten, hun botten broos worden. Deze mythe kon ontstaan omdat op plaatsen waar beenbreek groeit de bodem kalkarm is. Er zit daarom in de planten op die plaatsen ook weinig kalk. Als koeien voortdurend op zulke plekken grazen krijgen ze te weinig kalk binnen voor een stevige botopbouw. Net als kleine veenbes, klokjesgentiaan, dopheide en pijpenstrootje is het een typische soort voor natte heide. Beenbreek overleeft in dit voedselarme milieu met behulp van mycorrhiza, een samenwerkingsverband van de wortels met schimmeldraden. Die fijn vertakte schimmeldraden weten de kleinste beetjes voedingstoffen nog uit de bodem te vinnen.

Gentiaanblauwtje
De klokjesgentiaan heeft Fraaie blauwe bloemen. Van deze plant én van een bepaalde mierensoort is het gentiaanblauwtje, een klein helderblauw vlindertje, helemaal afhankelijk. Het blauwtje zet zijn eitjes af als kleine witte bolletjes op de bloem. Als een eitje verpopt tot rups, wordt deze opgepikt door knoop-mieren. Die slepen de rups mee naar hun nest. Dat doet de mier omdat de rups een heerlijke, zoete stof afscheidt. In het nest leidt de rups een luizen-leventje - hij eet zich bolrond aan de talloze miereneieren. Maar als de rups verpopt tot vlinder moet hij zich razendsnel uit de voeten maken, anders wordt hij alsnog opgepeuzeld door de mieren. Hij schiet naar de dichtstbijzijnde uitgang om daar zijn vleugels uit te slaan.

Na de Ravenvennen trekken we weer naar een ander gebied. De kronkelige paden worden vervangen door meer rechte paden. Hier kunnen we lekker de pas erin zetten. Na een kleine 15 km komen we bij Jagersrust. Daar gaan we even zitten voor een kop koffie en een heerlijke Limburgse versnapering.

Daarna gaat het verder richting Velden. Met een grote boog lopen we langs het dorp. Het landschap wordt wijdser. We zien boerderijen, akkerland en hier en daar wat kassen. We komen een informatiebord tegen waarop we welkom worden geheten in Arcen en Velden.

Welkom in Arcen en Velden
Het heeft ruim acht eeuwen gekost om Arcen en Velden van een boeiende vesting aan de Maas te veranderen in een pittoreske gemeente die zijn bezoekers heel wat te bieden heeft.

Historie
Velden behoorde bij het Overkwartier van Gelre of Spaans Opper-Gelre. Tijdens de Spaanse Successieoorlog door het uitsterven van het Spaanse Koningshuis, werd het door Pruisische troepen bezet, en zo bleef het als deel van Pruisisch Opper-Gelre ongeveer een eeuw lang Duits (tot 1814). Vervolgens kwam het bij het Koninkrijk der Nederlanden, waarbij bepaald werd dat over een afstand van een kanonschot vanaf de Maas de grens met Duitsland kwam te liggen. In 1830 werd meegedaan aan de Belgische opstand en bij het Vredesverdrag van Londen in 1839 kwam het bij de Duitse Bond totdat het gehele gebied er in 1866 uitstapte en het definitief in Nederland is komen te liggen.

Wie open staat voor historie kan zijn hart ophalen aan talrijke sporen uit het verleden: de ruïne van de Schanstoren (een middeleeuwse toltoren), het kasteel Arcen met de indrukwekkende Kasteeltuinen, Fossa Eugeniana (het kanaal waarvoor de werkzaamheden in 1626 zijn begonnen en dat Maas en Rijn met elkaar had moeten verbinden.), de Weimarsche watermolen en graanbranderij, de Arcense Stoombierbrouwerij.


Natuur en landschap
Wie van de rust van natuur en landschap houdt wordt in Arcen, Lomm en Velden op zijn wenken bediend: tussen de Maas en de op een kanonschot afstand gelegen Duitse grens ligt een zeer afwisselend, hier en daar plezierig heuvelachtig landschap, niet te verwarren met de met mankracht gemaakte dijken die het waterpeil van 1995 aangeven. Ideaal om wandelend of fietsend te ontdekken: het Nationale Landschapspark "De Hamert", natuurgebied de "Ravenvennen", De Lommerheide, de Schandelosche heide, het Zwart Water en de buurtschappen Schandelo en Hasselt.

Gezond en sportief
Wie het beste met zichzelf voor heeft, zorgt natuurlijk goed voor zijn gezondheid. En wat is dan beter dan een speciale en persoonlijke kuurbehandeling, gericht op het behoud van de gezondheid en verbetering van de conditie? Arcen en Velden hebben een kuuraanbod dat reikt van thermaalbaden tot moorpacking en van lichaamsmassage tot schoonheidsverzorging. Sportief aan de gang? Mogelijkheden te over zowel binnen als buiten.

Het goed toeven

Wie het goede van het leven weet te waarderen -en wie doet dat niet?-kan in Arcen en Velden alle kanten op. Een zonnig terrasje pikken? Kies maar uit. Genieten van de culinaire cultuur van de streek (met als belang rijkste specialiteiten asperges, aardbeien en champignons)? Restaurants, smulpaleisjes en eethuisjes te kust en te keur. Wat langer genieten van Arcen en Velden? Gastvrije hotels, pensions, bungalowparken, recreatie-centra en campings staan borg voor een aangenaam verblijf.

Bloedstollend
Wie van spanning houdt kan in de bossen tussen Arcen en Velden ruimschoots aan zijn trekken komen. Dat gebied is het domein van de Vuurman, een tot dolen gedoemde waarvan het Limburgse Sagenboek vertelt: "Tussen Arcen en Velden dwaalt 's nachts een Vuurman rond" iemand die tijdens zijn leven de grensstenen van zijn eigendom heeft verlegd en zo zijn grondgebied onrechtmatig vergroot, als men hem te middernacht ontmoet, kan men het beste niet luisteren naar zijn gejammer. "Waar leg ik hem heen, den gloeiende steen?' Hij kan zich blijkbaar niet herinneren waar hij de grenssteen heeft weggenomen die hij nu voor straf moet meesjouwen."

De Vuurman prijkt op alle toeristische wegwijzers die de bezoekers van Arcen, Lomm en Velden naar de meest interessante plekjes leiden. Plekjes die aantonen dat de gemeente Arcen en Velden zich terecht het toeristische hart van Noord-Limburg noemt. U bent er van harte welkom.

We komen onderweg een beeldje tegen. Het blijkt één van de 5 Gekke Maondaag vierders te zijn. De andere 4 staan ergens rondom Velden. Op de markt van Velden staan deze 5 beeldjes bij elkaar. We lezen de geschiedenis van Gekke Maondag.

Gekke Maondaag
In vroegere eeuwen trokken jonge vrijgezelle boerenknechten op Gekke Maondaag rond in de buurtschappen van Velden en vervolgens naar de cafés in het dorp. Van oorsprong is het een feest van de jongeren, als reactie op het gildenfeest van het in 1439 opgerichte gilde. Dit gildenfeest was vroeger op 20 januari (St. Sebastianusdag). Jongeren mochten daar niet bij zijn. De eerste maandag erna was het daarom Gekke Maondaag. Nu is dat op de eerste maandag na 23 januari. Tijdens het vieren van deze bijzondere dag verkleedden de jongeren zich als ouderen, maakten hun gezicht zwart met houtskool en droegen hun jassen binnenste buiten (binneste boete) als ludiek symbool voor hun protest.

Op de Markt in Velden wordt deze traditie verbeeld met een kunstwerk, waarop een grote sokkel vijf bronzen figuren van Gekke Maondaagvierders staan.

De beelden zijn gemaakt door de Veldense kunstenares Mieke Knaapen. De Veldense Gekke Maondaag is uniek en springlevend. Het feit dat nog altijd een jeugdige vrijgezelle prins in de optocht voorgaat, spreekt boekdelen.

En dan komen we bij kerk uit. Op het plein ligt een meisje op haar achterwerk.

Meisje met melkkoe
Dit kunstwerk, koe met melkmeisje is gemaakt door Nicolaas van Ronkenstein. Het is een herinnering aan het agrarisch verleden van Velden. Hiervoor staat een koe als symbool.

Tot 1928 stond aan de overkant de laatste coôp stoomzuivelfabriek St. Isidoris, of zoals men in Velden zei, de Fuu,. Het vallend melkmeisje is volgens de kunstenaar een verwijzing naar de geaardheid van de Veldenaren. Hij houd wel van een geintje.

Zo komen we weer bij de auto. Dit was een gevarieerde wandeling waarin veel verschillende landschappen langs kwamen. Een aanrader.

Geraadpleegde websites:

POI's

  • Bed en Breakfast Molendijk N51.4265 E6.1709
  • Den Bruges N51.4291 E6.1729
  • Frenske van de Kwartelemèr N51.4126 E6.1607
  • Gekke Maondaagvierders N51.4147 E6.1645
  • Gekke Moandagvierder N51.4079 E6.1905
  • Informatiebord N51.4049 E6.1684
  • Jagersrust/Alternatieve parkeerplaats N51.4346 E6.2142
  • Lommerheide N51.4459 E6.1936
  • Maas N51.4191 E6.1570
  • Ossenberg N51.4109 E6.1974
  • Picknicktafel N51.4179 E6.2030
  • Ravenvennen N51.4395 E6.1962
  • Schandelosche Heide N51.4363 E6.1902
  • Start/finish/parkeerplaats N51.4148 E6.1632
  • Trappenberg N51.4489 E6.1945
  • Velden N51.4116 E6.1671
  • Witte Berg/uitzichtspunt N51.4403 E6.1921