Prinsenpark

Korte beschrijving

Ik ben gaan wandelen in het Prinsenpark bos in Retie. Retie ligt net over de Belgische grens op 50 km van Eindhoven.

Het belooft mooi weer te worden. Deze wandeling gaat door het prinsenpark en daarbuiten. Het is ook een wandeling waarin ik erg veel dieren heb gezien en op de foto gezet. Het park heeft een toegangspoort waardoor je gewoon naar binnen kan. Er wordt heel veel informatie gegeven over wat je er allemaal kunt doen. Er is zelfs een speelbos voor de kinderen. Overal zie je uitleg over de soorten bomen die hier staan. Voor kinderen is het ook leuk om te wandelen en van alles te weten te komen over het bos en haar bewoners. Zeker een aanrader, want het is echt een mooi bos om er even lekker op uit te gaan. Ze hebben erg goed hun best gedaan om iedereen te informeren over wat je allemaal ziet. Trek er ook gerust wat tijd voor uit als u besluit hier te gaan wandelen. Het Prinsenpark is ook met het openbaar vervoer te bereiken, lijn 937.

Het park heeft verschillende uitgezette wandelingen. Mijn keuze is om er zelf een te maken en wat was ik daar na afloop blij mee. Kortom een wandeling door een mooi gebied, deze mag er zijn.

Neem zelf voldoende eten en drinken mee. Er is geen horeca gelegenheid aanwezig. Ik hoop dat u net zo geniet van deze wandeling als ik gedaan heb.


Kenmerken

Startpunt: Retie, Kastelsedijk
Startlocatie: Limburg Belgisch, België
Coördinaten N51.232750 E5.046666
Afstanden: 16, 7 km
Type: Akker, Bos, Open, Ven, Vergezicht
Begaanbaar: Doorgaans goed begaanbaar
Scootmobiel: Toegankelijk
Honden: Aangelijnd
Horeca: Niet aanwezig
Gelopen op: 19-04-2012

Route informatie

Een GPS wandeling door een heel mooi afwisselend Prinsenpark bos bij Retie (B).
De hoofdroute is 17 km, er is een verkorting van 7 km beschikbaar.
Je kunt hier ook met de rolstoel een wandeling (2,3 km) maken. De route is uitgezet met bordjes en de paden zijn heel goed begaanbaar.
Er is een WPT-RTE route beschikbaar.
De route is goed begaanbaar.
Onderweg komt u geen horeca tegen.



Acties

Navigeer naar startlocatie Download (ZIP) Download (GPX) Bekijk kaart/tracks Bekijk de fotoserie Print wandeling tekst

Startlocatie


Reacties



Wij zijn benieuwd naar uw reactie. Wel hebben we een aantal spelregels waar we u even op willen attenderen

  • Alle velden moeten verplicht worden ingevuld.
  • Uw reactie wordt pas na goedkeuring zichtbaar in de lijst ervaringen.
  • Uw e-mail adres niet wordt getoond op de site.
  • De webmaster behoudt zich het recht uw tekst aan te passen.
  • Het is niet toegestaan email-adressen, enige weblinks of schuttingtaal in de tekst op te nemen. Bij veelvuldig misbruik kan u de mogelijkheid van opslaan worden ontzegd.
  • Als u ons een link wilt doorsturen dan a.u.b. per email.
  • English texts will not be accepted. All input needs to be approved by the webmaster on forehand before be visible on this website. So save yourself the trouble.


Langere beschrijving


GPSwalking.nlAls je het park inloopt kan je alle kanten op. Ik besluit om linksom de wandeling te maken. Gelijk valt op de informatie die gegeven wordt. Op veel bomen staan plaatjes met wat voor soort boom het is en waar die vandaan komt.

Prinsenpark bestaat dit jaar 40 jaar en er worden dit jaar tal van activiteiten georganiseerd. Ik heb al een paar data vast gelegd om hier naar terug te gaan.

Prinsenpark
Lang leve de Koning in het Prinsenpark. Het Prinsenpark is een park met een rijke geschiedenis. In 1842 kocht Koning Leopold I 398 ha in Retie. Later kwam er nog 600 ha bij. Bedoeling was een imposant kasteel met landschapspark aan te leggen. Er kwamen statige beukenbossen, grote visvijvers en zeldzame gecultiveerde boomsoorten. Het kasteel kwam er uiteindelijk niet. De historische structuur van het park bleef - bewust - bewaard.

Duurzaam bosbeheer besteedt aandacht aan opmerkelijke elementen die in het bos aanwezig zijn. Natuurlijke elementen zoals vennen, moerassen en waterpartijen. Maar ook historische en culturele elementen. Ook zonder prinsen of koningen, zal het Prinsenpark een prinselijk park blijven!

GPSwalking.nlJe staat hier midden in het bos. Is er veel zonlicht? In veel bossen staan de bomen zo dicht opeen dat het zonlicht de grond niet bereikt. Open plekken in het bos krijgen, dankzij het zonlicht, een kruidlaag die als voedselbron en schuilplaats dient voor insecten, reptielen, vogels en zoogdieren.

Open plekken komen in natuurlijke bossen voor door Windval, brand en door sterfte in oudere bosbestanden. In jonge, monotone cultuurbossen kan men dit natuurlijk proces versnellen door enkele bomen te kappen. Zonlicht zorgt voor extra leven in het bos!

Hier start ook meteen de rolstoel wandeling. Netjes uitgezet en een gps is zeker niet nodig.

GPSwalking.nlWat een genot om hier te wandelen. Omringt door de vele vogels die ieder hun eigen lied zingen, zie ik een specht. In eerste instantie viel hij me niet direct op. Wel de boom waar hij op zat, want die staat er vrij troosteloos bij tussen de rest van de bomen. Gelukkig kon ik hem op de gevoelige plaat vast leggen. Voor mij was dit de eerste keer dat ik een specht op de foto heb gekregen.

De middelste bonte specht
De middelste bonte specht (Dendrocopos medius) lijkt veel op een kleinere uitgave van de grote bonte specht. Hij is ongeveer 19 tot 22 centimeter groot; dit is slechts iets kleiner dan de grote bonte specht, die 20 tot 26 centimeter lang is.

De middelste bonte specht lijkt echter kleiner door de korte snavel en de ronde, lichte kop. Hij heeft een rode kruin en een roze anaalstreek. Dit onderscheidt de middelste bonte specht van volwassen grote bonte spechten. Juveniele grote bonte spechten vertonen echter ook een rode kruin en een roze anaalstreek.

GPSwalking.nlBelangrijk om de middelste bonte van de jonge grote bonte specht te onderscheiden, is het 'open' gezicht. De snorstreep reikt namelijk niet tot de snavel en de streep op de zijkop raakt het achterhoofd niet. Bij de grote bonte specht raakt de snorstreep de snavel wel en ook wordt bij deze soort de streep op de zijkop wel verbonden met het achterhoofd. De buik en flanken van de middelste bonte specht zijn gestreept en hebben een gele tint.

De middelste bonte specht broedt in weelderige loofbossen met oude eiken, haagbeuken en iepen, in Midden- en Zuid-Europa. Hij prefereert bossen in combinatie met open plekken, weiden en dichte bosschages. In Nederland was de soort een tijdlang uitgestorven als broedvogel, maar vanaf 1997 broedt hij weer binnen onze landsgrenzen. In dat jaar was de soort slechts aan te treffen in Midden- en Zuid-Limburg, maar sindsdien heeft de middelste bonte specht zich sterk uitgebreid.

In 2006 broedden er al minimaal 130 paartjes in Nederland, niet alleen meer in Limburg, maar ook in Twente, de Achterhoek en Noord-Brabant. In België komt de middelste bonte specht voor in het oosten. De hoogste dichtheden worden bereikt in het uiterste zuidoosten van het land. Het voedsel bestaat vrijwel alleen uit insecten; boomsappen staan echter ook op het menu.

GPSwalking.nlGrenslandschap Taxandria
In Grenslandschap Taxandria werken Nederlandse en Vlaamse overheden en instanties samen om de grensoverschrijdende, natuurgerichte recreatie te stimuleren.

Taxandria is de oude Germaanse benaming voor de huidige Kempen. Het toenmalige Taxandria werd ruwweg begrensd door de Demer in het zuiden, de Peel in het oosten, de Waal in het noorden en de Schelde in het westen. De naam herinnert aan de Texuandri, een stam uit de Romeinse tijd.

Vanaf de Middeleeuwen won de benaming Kempen steeds meer veld. Zowel aan Nederlandse als aan Vlaamse zijde kenmerkt Taxandria zich door een afwisselend, licht glooiend, landschap met bossen, heide, veengebieden, vennen en beekvalleien.

TGPSwalking.nlaxandria leent zich uitstekend voor actieve fietstochten, verrassende wandelingen, (ont)spannende kanotochten en lange ruiterritten door het groen.

Voor deze wandeling moet je wel de tijd nemen als je alles wilt lezen wat er op de informatiebordjes staat.

Om te genieten!
Tijdens deze wandeling heb je een aantal elementen van duurzaam bosbeheer ontdekt: het behoud van open plekken, cultuurhistorische elementen en oude bomen - het stimuleren van natuurlijke Processen - de vele functies van het bos.

Duurzaam bosbeheer betekent een bosbeheer met een langetermijnvisie waarbij dok rekening gehouden wordt met de behoeften en verwachtingen van toekomstige generaties. Waar niet alleen de economische, maar ook de recreatieve, ecologische en cultuurhistorische waarden worden erkend.

Als je nu verder wandelt, kom je door een gevarieerd bos waar al jarenlang een duurzaam bosbeheer wordt gevoerd.

GPSwalking.nlGeniet er van!
Jonge bomen worden oud. Oude bomen zijn belangrijk voor de natuurwaarde van een bos. Heel wat levende wezens zoals mossen, paddenstoelen, spechten en vleermuizen zijn afhankelijk van oude bomen.

Oude bomen zijn ook pareltjes in het landschap.Een bosbeheerder heeft natuurlijk niet volledig in de hand wat er op lange termijn met een boom gebeurt. "Boompje groot, plantertje dood" zegt het spreekwoord immers.

Toch kan hij in het bos bomen selecteren, individueel of in groep, die bewaard worden voor een volgende generatie bosbeheerders. Een oude boom die uiteindelijk sterft zorgt ook voor nieuw leven.

GPSwalking.nlBijzondere planten en dieren gebruiken de dode boom als voedsel en sommige dieren vinden dit zelfs een uitstekende woonplaats. In één kubieke meter dood hout leven ongeveer 10.000 geleedpotigen zoals insecten, spinnen, hooiwagens, ... Dood hout wordt uiteindelijk afgebroken tot humus, dat de ideale, voedingsbodem voor jonge plantjes. De cirkel is rond.

Geritsel in het bos. Gelijk sta ik stil en kijk goed om me heen en dan zie ik het: een eekhoorn rent van de losse takken op de grond naar een boom. Natuurlijk ben ik te laat om de foto te maken, terwijl hij praktisch voor mij staat, maar goed eenmaal boven op een tak lijkt het of de eekhoorn mij in de gaten houdt. Mooi voor mij, want dan ik de foto maken.

De eekhoorn
De eekhoorn is 18 tot 24 centimeter lang en 250 tot 350 gram zwaar. De borstelige pluimstaart is van 14 tot 20 centimeter lang. Het is een omnivoor, die tot de knaagdieren behoort.

Anders dan de naam doet vermoeden, kan de kleur variëren van zwart tot gelig, met allerlei tinten rood en bruin daartussen. Melanisme komt voor, maar de mate waarin individuen melanistisch zijn verschilt per regio. Gewoonlijk zijn de dieren roodbruin met een witte buikzijde, 's winters meer grijzig donkerbruin. De kleur wordt ook grijsachtiger naarmate de eekhoorn ouder wordt. De oorpluimen vallen vooral in de winter op. Een eekhoorn kan de haren op de pluimstaart opzetten.

GPSwalking.nlMet zijn lange, gekromde klauwen kan hij makkelijk in bomen klimmen en van tak naar tak springen. Tijdens een sprong spreidt hij zijn ledematen, waarbij de losse huid op de flanken het dier helpt in de lucht te blijven. De pluimstaart dient als roer, waarmee hij zijn sprong kan sturen. Ook kan hij goed zwemmen. De lange staart, de elegante wijze van voortbewegen en de pluimpjes op de oren geven hem een hoge aaibaarheidsfactor.

De eekhoorn voedt zich met name met plantaardig materiaal als noten en zaden van sparren en pijnbomen. Verder eten ze knoppen, paddenstoelen, stukken boomschors, en soms dierlijk materiaal, als insecten, eieren en zelfs jonge vogels. Ook eten ze aarde om mineralen binnen te krijgen. De eekhoorn eet dagelijks vijf procent van zijn lichaamsgewicht aan voedsel. Net als veel andere knaagdieren leggen eekhoorns wintervoorraden aan.

GPSwalking.nlDe eekhoorn is een dagdier, dat zich meestal vlak na zonsopgang al laat zien. Ze zijn voornamelijk na zonsopgang en voor zonsondergang actief. 's Winters laten ze zich alleen 's ochtends zien. De eekhoorn houdt geen winterslaap. In plaats daarvan houdt hij zich bij gure dagen in zijn nest verborgen, en bezoekt hij op betere dagen 's ochtends zijn wintervoorraad.

De eekhoorn maakt gebruik van meerdere nesten. Een eekhoornnest is rond met een diameter van dertig centimeter, en bevindt zich in een boom, op minstens zes meter hoogte, vlakbij de boomstam. Soms wordt een nest op een tak gemaakt, of in een holle boom. De buitenste zijde van het nest wordt gemaakt van twijgen, en de binnenzijde wordt bekleed met mos en gras. Nesten waarin de jongen worden geboren, zijn bekleed met een dikkere laag.

Een open plek in het bos. Op zich niet veelzeggend, eenmaal de tekst gelezen te hebben is dat toch weer anders.

GPSwalking.nlNatuurlijke verjonging zonder facelift...
Ooit was deze plek open, maar de natuur greep haar kans. Op open plekken is er ruimte voor 'natuurlijke successie', een opeenvolging van spontane processen waarbij ecu levensgemeenschap ontstaat, of in een andere overgaat. In onze streken verloopt die successie meestal volgens een bepaald patroon.

De grote hoeveelheid licht die op een open plek de grond bereikt, zorgt er voor dat planten zich kunnen vestigen en ontwikkelen. Eerst komen er mossen, grassen, bloemen, en kruiden. Ook pioneerbomen, zoals de berk, krijgen alle kansen om zich te vestigen. Deze pioniers worden groter en in hun schaduw vestigen zich nog andere boomsoorten, zoals beuk, die graag beschutting hebben. En zo komt er uiteindelijk terug een 'volwassen' bos. Maar ook dat bos veroudert, waardoor er spontaan open plekken ontstaan en het volledige proces van voor af aan herbegint.

GPSwalking.nlDeze successie kan op een aantal manieren verhinderd of vertraagd worden. Konijnen en reeën knabbelen aan de jonge boompjes zodat deze niet meer groeien. Het bos kan zo beheerd worden dat een volledige successie geen kans krijgt. Afhankelijk van de groeiomstandigheden en de situatie ontstaat dan een stukje heide, een mooie bosrand of een gevarieerd bos. Duurzaam bosbeheer laat spontane processen toe en lokt ze soms bewust uit, omdat dit zorgt voor een structuurrijker bos.

Tijdens deze wandeling kom je ook langs verschillende vijvers. Ze zitten vol met leven. Een probleem blijken de algen te zijn.

Gerstenstro
Controle van algen door qerstenstro.

Het water in de kleine vijver vertoont de laatste jaren steeds meer algengroei. Hierdoor ontstaat een tekort aan zuurstof in het water en troebelheid. Dit is nadelig voor vissen en de groei van hogere planten. Het gebruik van onkruidbestrijdingsmiddelen zou nefast zijn voor het milieu. Wanneer dit gerstenstro wordt ondergedompeld in water, wordt het op een natuurlijke wijze afgebroken, komt een natuurlijke substantie vrij die de groei van algen belemmert. Gerstenstro werkt hiervoor het best, hooisoorten zouden nutiënten vrijmaken, die de algengroei juist bevorderen.

GPSwalking.nlVerder biedt het stro een woonplaats voor vele ongewervelde waterdieren die op hun beurt weer tot voedsel van de vissen kunnen dienen.

Niet gedacht dat ik reeën zou tegen komen vandaag. Lopend langs een weiland kijk ik naar rechts en ja hoor. Ik zie er weer een aantal.

Deze keer vier stuks. Ze hebben mij ook al gezien. Ik ben blijkbaar op een veilige afstand voor ze, want ze nemen geen aanstalten om in de bossen te verdwijnen. Het blijft toch leuk om tijdens een wandeling reeën te zien en als we ze dan ook nog op de foto kunnen zetten is dat mooi meegenomen.

GPSwalking.nlDe ree
De ree heeft een zandgele tot roodbruine zomervacht, 's winters is deze meer grijsbruin tot zwart van kleur. Volwassen dieren hebben geen vlekken. Duidelijk zichtbaar is de witte tot gelige rompvlek. Bij mannetjes is deze vlek 's zomers vrij onduidelijk. De neus is zwart, en de kin is wit. De staart is vrij klein (twee tot vier centimeter lang) en enkel zichtbaar tijdens het ontlasten. 's Winters steekt bij het vrouwtje een bosje witte haren tussen de achterpoten naar achteren, dat op een staart lijkt.

Het volwassen mannetje (reebok) heeft een eenvoudig gewei, bestaande uit maximaal drie punten. Het gewei is maximaal 25 centimeter lang. 's Winters groeit het gewei, en de basthuid wordt afgeschuurd tussen maart en juni. Tussen oktober en januari wordt het gewei afgeworpen.

GPSwalking.nlEen enkele keer komen ook vrouwtjes (reegeit) met een gewei voor. Een jonge reebok van een jaar met alleen nog twee knopjes wordt ook wel knopbok genoemd. Wanneer het gewei nog geen vertakkingen vertoont noemt men het een spitser; en hoort bij een leeftijd van rond de twee jaar. Een gaffel heeft één vertakking en de bijbehorende reebok is dan twee a drie jaar. Oudere reebokken hebben een zogenoemde zesender, met twee keer drie punten. Op latere leeftijd zouden ze weer een vertakkingsloos gewei kunnen krijgen.

De ree heeft een kop-romplengte van 95 tot 140 centimeter, een lichaamsgewicht van 16 tot 35 kilogram en een schofthoogte tussen de zestig en de negentig centimeter. Mannetjes zijn over het algemeen groter dan vrouwtjes. Mannetjes hebben gemiddeld een schofthoogte van 64 tot 67 centimeter, vrouwtjes van 63 tot 67 centimeter.

GPSwalking.nlNou ja, het moet niet gekker worden. kom ik nog een jonge ooievaar tegen. Heel rustig pak ik mijn camera. Zo stil mogelijk daar ik de ooievaar niet wil laten schrikken, maar het tegendeel gebeurt. De ooievaar gaat gewoon door met voedsel zoeken. Ik maak flink wat foto’s. Deze foto was wel de mooiste.

De ooievaar
De ooievaar (Ciconia ciconia) is een grote vogel uit de familie ooievaars (Ciconiidae) uit de orde van de ooievaarachtigen (Ciconiiformes). Het verenkleed is voornamelijk wit met op de vleugels nog wat zwart. Volwassen exemplaren hebben lange rode poten, een lange puntige snavel en zijn gemiddeld 100 tot 115 centimeter van bek tot het einde van de staart. De vleugelspanwijdte bedraagt 195 tot 215 centimeter.

De twee ondersoorten die lichtelijk variëren qua formaat, broeden in Europa (noordelijk tot Estland), noordwest Afrika, zuidwest Azië (oostelijk tot het zuiden van Kazachstan) en zuidelijk Afrika. De vogeltrek van de ooievaar vindt plaats over lange afstanden. Hij overwintert in Afrika ten zuiden van de Sahara of in India. Omdat hij gebruik maakt van thermiek om te vliegen en deze zich niet vormt boven open water vermijdt hij tijdens de trek tussen Europa en Afrika de oversteek over de Middellandse Zee door om te vliegen via de Levant in het oosten of de Straat van Gibraltar in het westen.

GPSwalking.nlAls carnivoor eet de ooievaar een breed scala aan dierlijk prooien, inclusief insecten, vissen, amfibieën, reptielen, kleine zoogdieren en kleine vogels. Hij pakt het meeste voedsel van de grond, tussen lage vegetatie en uit ondiep water. Het is een monogame broeder, maar vormt geen paar voor het leven. Het paar bouwt een nest bestaande uit grote takken, dat soms meerdere jaren wordt gebruikt. Het vrouwtje legt elk jaar één legsel van gewoonlijk vier eieren, die 33 tot 34 dagen na het leggen asynchroon uitkomen. Beide ouders broeden om beurten de eieren en voeden ook beide de jongen. De jongen verlaten het nest 58 tot 64 dagen na het uitkomen en worden hierna nog 7 tot 20 dagen gevoed door de ouders.

De ooievaar heeft van het International Union for Conservation of Nature (IUCN) de status "Veilig" gekregen. Hij profiteerde van menselijke activiteiten gedurende de Middeleeuwen toen veel bossen werden gekapt, maar wijzigingen in landbouwmethodes en industrialisatie leidde tot een afname of zelfs verdwijnen van de ooievaar uit delen van Europa in de 19e en het begin van de 20e eeuw. Bescherming en herintroductieprogramma's in hele Europa hebben er in geresulteerd dat de ooievaar weer broedt in Nederland, Zwitserland en Zweden. Hij heeft weinig natuurlijke vijanden, maar kan wel last hebben van verschillende soorten parasieten. Het verenkleed kan last hebben bijtende luizen (Mallophaga) en vedermijten, terwijl de grote nesten een wijd scala aan Mesostigmatamijten bevatten.

Deze opvallende vogel heeft aanleiding gegeven tot vele legendes in zijn verspreidingsgebied, waarbij de meest bekende is dat baby's worden gebracht door de ooievaar.

GPSwalking.nlHet valt op dat er op veel plaatsen informatie wordt gegeven. Voornamelijk de verschillende soorten boerenbedrijven die gevestigd zijn. Ik kom een varken- en schapenbedrijf tegen. Vooraan het erf staan grote borden met duidelijke informatie. Zeker interessant om te lezen. Als u deze wandeling maakt dan komt u ze zeker tegen.

Op het internet had ik gezien dat er een grafkelder was. Ik had geen waypoint gemaakt bij het voorbereiden van deze wandeling. Gewoonweg vergeten. Gelukkig spot ik hem nog op tijd. De grafkelder is om gebouwd tot vleermuizen verblijf. Er staan bankjes en een groot informatiebord. Dankbaar maken wij daar weer gebruik van.

Baron Karel Coppens 1796 tot 1874
Baron Coppens werd geboren in Gent. Hij was op 30-jarige leeftijd al burgemeester van Melle en later van Neusden bij Gent. Baron Coppens behoorde tot het Nationaal Congres en stond mee op de baricaden bij de onafhankelijkheid van België. Toen het jonge België in 1831 aangevallen werd door de Nederlanden, trok baron Coppens mee ten strijde. Waarschijnlijk was het toen dat hij samen met Koning Leopold I in deze streek belandde.

GPSwalking.nlMet zijn belangstelling voor landbouweconomische zaken, zijn politieke ervaring en zijn gedegen kennis inzake goederenbeheer moeten hem de mogelijkheden van de ontginning van heidegronden niet zijn ontgaan. Al snel hadden Koning Leopold I en zijn goede vriend Baron Coppens de gebieden rond Ten aard opgekocht. Gesterkt door de wetenschap dat de nieuwe verbindingsweg Diest-Turnhout langs Geel zou komen, het verbindingskanaal (Herentals - Bocholt) tussen Schelde en Maas zou afgewerkt worden en de spoorwegverbinding (de IJzeren Rijn) Antwerpen - Roergebied een station zou krijgen in Geel vestigde Baron Coppens zich in de streek. Hij nam zijn intrek in het Kievithof vlakbij de Kievithoeve. Deze hoeve werd totaal vernieuwd tot een indertijd hypermodern bedrijf.

Zijn liefde voor de streek uitte zich niet enkel in de gedrevenheid waarmee hij het gebied ontginde. Na de dood van zijn eerste vrouw trouwde hij in 1856 met een Geels meisje uit de afspanning 'De Schild van Turnhout1. Zowel bij de clerus als bij zijn eigen familie viel dit niet in goede aarde.

GPSwalking.nlBaron Coppnes verhuisde naar Sint-Joost-Ten-Node waar hij op 78-jarige leeftijd overleed. Bij de uitvoering van zijn testament bleek nog maar eens hoe gehecht Karel Coppens was aan Geel, aan de Kievit op Ten Aard. Er moest een graftombe gebouwd worden naar een ontwerp van Eugène Carpentier waarin uiteindelijk de baron zelf, zijn tweede vrouw en hun geadopteerde zoon, Karel, een rustplaats zouden vinden.

Jammer genoeg was het niet hun laatste want tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de tombe geplunderd en deed dienst als opslagplaats. De gebalsemde lichamen werden herbegraven op het kerkhof van Ten Aard. In 1990 werd de graftombe gerestaureerd. Ze is enkel onder leiding van een gids te bezoeken. In de deuren zijn openingen gelaten. Vleermuizen hebben er hun thuis gevonden en kunnen vrij in en uit vliegen.

* 'Hij die twee grassprieten deed opschieten waar voorheen slechts één gedijde, deed meer voor de mensheid dan de veroveraar die twintig veldslagen won'

GPSwalking.nlNa de grafkelder wordt het ietwat lastiger om aan mijn wandeling vast te houden. We lopen in België en daar merken we dat nogal eens tegen privaat terrein aanlopen. Grote borden maken duidelijk dat je niet welkom bent. De wandeling wordt wat korter, maar dat is ook niet zo erg. Het vervelende is dat je gewoon niet het bos in kunt terwijl er behoorlijk wat ingangen zijn. Na een stukje omgelopen te hebben, wat zeker niet vervelend was, kan ik weer het bos in.

Ik loop nu weer richting het Prinsenpark. Hier kom ik een beekje tegen. Nou zien we die ook wel vaker, maar deze is toch weer bijzonder.

GPSwalking.nlDe waterloop ‘de Breiloop'
Een project tussen de dienstwaterbeleid en de provinciale groendomeinen regio Kempen. Er werd een waterloop onder handen genomen en werden in het domein Prinsenpark een aantal ingrepen verricht om de natuurwaarden binnen het domein drastisch te verhogen.

De waterloop ‘de Breiloop' is een ecologisch kwetsbare waterloop waarin vooral stroomafwaarts een rijk visbestand werd aangetroffen. De aanwezigheid van 7 fysische barrières (vismigratieknelpunten) vormden echter al jaren een hypotheek op de verdere ecologische ontwikkeling van deze waterloop.

In het voorjaar van 2002 werden alle vismigratieknelpunten weggewerkt en werd de ecologische waarde van de waterloop aanzienlijk verhoogd door de aanleg van paaiplaatsen en bijkomende meanders. Hierdoor werden belangrijke randvoorwaarden gecreëerd om deze waterloop over de ganse lengte aan de monding in de Kleine Nete - tot een waardevol biotoop te laten evolueren zeldzame vissoorten zoals de rivierdonderpad en kleine modderkruiper.

GPSwalking.nlHet effect van de aanpassingen aan de diverse stuwen en overwelvingen (zie fotoreportage) op de vispopulatie in de breiloop wordt in samenwerking met de onderzoeksgroep ecosysteembeheer van de UIA opgevolgd.

Een van de nieuwe meanders is zodanig ingericht dat oeverzwaluwen er kunnen nesten in de steile oevers. Deze zeldzame zwaluwsoort is de voorbije jaren al regelmatig in de buurt gesignaleerd en zal in de toekomst hopelijk aan het lijstje ‘broedvogels in het Prinsenpark’ toegevoegd kunnen worden. De aanleg van deze meander werd gecombineerd met andere structurele veranderingen die een verdere ontwikkeling van de fauna en flora(o.a. libellen) moeten mogelijk maken.

Brandnetels en dovenetels: ik heb ze veel gezien vandaag. Overal waar je kijkt zie je ze staan. Op internet staat voldoende informatie er over.

GPSwalking.nlDovenetel
De naam dovenetel komt van de oude betekenis doof = niet werkend. De bladeren en stengels lijken sterk op die van de brandnetel, maar hebben geen netels met mierenzuur. Dovenetels groeien in dezelfde stikstofrijke, niet te droge habitat als brandnetels, bijvoorbeeld in bermen en bosranden. De gelijkenis tussen de twee is daarom een geval van mimicry van Bates. De meeste dieren die kennisgemaakt hebben met de brandnetel, zullen de dovenetel met rust laten.

Toch is de dovenetel vrij gemakkelijk van de brandnetel te onderscheiden:

De bladkartels van de dovenetel zijn duidelijk 'slordiger'. De bladnerven van de dovenetels zijn meer geprononceerd, ook van de bovenkant gezien. In dovenetelblad of stengels zitten altijd wel wat roodbruine elementen: vlekjes of nerven bijvoorbeeld. Bij brandnetels komt dit nooit voor.

De hoofdstengels van dovenetels zijn vierkant, met duidelijke ribben, terwijl brandnetelstengels maar licht geribd zijn, bijna rond. Dovenetels hebben karakteristieke, kleurige lipbloemen. Omdat brandnetels geen lipbloemigen zijn, hebben die een totaal andere bloeiwijze, onopvallend, geelgroen tot bruingroen.

GPSwalking.nlWat een fijne dag om te wandelen. Genoten van het weer en van wat ik gezien heb, kom ik weer in de buurt van de auto. Op de GPS zie ik langs de route water liggen. Een meer(tje) is altijd leuk en besluit om kijkje te gaan nemen. Een moedereend met 11 jongen zwemt de oevers af op zoek naar voedsel.

De eend
Eend is de algemene naam voor een aantal soorten vogels uit de familie van eendachtigen (Anatidae). Alle soorten uit de Anatidae worden "eenden" genoemd, behalve de soorten uit de onderfamilie Anserinae, de ganzen en zwanen. Eenden zijn hoofdzakelijk aquatische vogels, meestal kleiner dan hun verwanten, de zwanen en de ganzen, met een kortere nek, en kunnen in zowel zoet als zout water worden gevonden. De Tadorninae, waartoe onder andere de bergeend behoort, houden qua formaat het midden tussen een gans en een eend.

Eenden worden soms verward met verscheidene soorten niet verwante vogels met gelijkaardige vormen, zoals duikers, futen, rallen, koeten en waterhoentjes. Soms wordt met "eend" alleen vrouwtjeseenden bedoeld. Een mannetjeseend heet een "woerd". Een jonge eend wordt piel genoemd (daar zwemt een eend met pielen). In het algemeen worden jongen van kippen en eenden ook wel "pulletje" of "pulleke" genoemd. Een woerd van de wilde eend, de meest voorkomende soort, is naast de kleur ook te herkennen aan enkele gekrulde veren op de staart (dit is niet altijd zichtbaar).

GPSwalking.nlEigenschappen
Eenden zijn watervogels. Ze hebben zwemvliezen en waterafstotende veren. De vrouwtjes bekleden het nest meestal met dons dat ze uit hun borst plukken. De jongen zijn nestvlieders. Ze verlaten het nest spoedig na het uitkomen. Eenden ruien hun slag- en staartpennen tegelijkertijd. Ze kunnen daardoor ongeveer 1 maand niet vliegen. Deze rui vindt plaats meteen na het broedseizoen. Bij de meeste soorten hebben de mannetjes een kleurig broedkleed, de vrouwtjes daarentegen schutkleuren. Alleen tijdens die korte ruiperiode hebben de mannetjes ook een camouflerend verenkleed (eclipskleed).

Eenden eten verschillende soorten voedsel, waaronder grassen, waterplanten, vissen, insecten, enz. Het geluid dat door eenden wordt gemaakt wordt "kwaken" genoemd. Mannetjes van noordelijke soorten hebben vaak opvallend gevederte.

GPSwalking.nlSommige soorten eenden, hoofdzakelijk die in de gematigde en noordpoolgebieden, migreren; andere soorten doen dit niet en blijven het hele jaar in hetzelfde gebied.

Weer andere soorten, in het bijzonder in Australië waar de regenval fragmentarisch en onregelmatig is, zijn nomadisch en zoeken tijdelijke meren en poeltjes op die zich na zware regen vormen.

Bossen
Wandelend door bossen denk je niet gauw van waarom die voor ons belangrijk zijn. Meestal is het gewoon lopen en genieten van de geur. Het was deze dag fijn om door dit park en daarbuiten te wandelen.

Bomen
Bomen hebben niet alleen grote betekenis als bronnen van energie (brandhout) en leveranciers van hout voor woningbouw en meubelfabricage en celstof voor de textiel maar zij spelen ook een onvervangbare rol bij de instandhouding van de kringloop van de stof in de natuur.

GPSwalking.nlVoor hun reusachtig groot bladoppervlak hemen de bomen kooldioxide uit de lucht op en door hun wortels water met daarin opgeloste minerale zouten (fosfaten, nitraten, sulfaten enz.)- Met behulp van het zonlicht en met medewerking van het bladgroen worden kooldioxide en water in suiker resp. zetmeel. Daarbij komt zuurstof vrij.

De taak van het bladgroen bij dit proces koolstofassimilatie wordt genoemd, is de lichtenergie om te zetten in een voor de opbouw van koolhydraten bruikbare vorm. Zonder deze bij alle groene planten plaatsvindende assimilatie, waarbij anorganische stoffen worden omgezet in organische (o.m. hout, bladeren, vruchten) en zuurstof vrij komt zou dierlijk en menselijk leven op aarde niet mogelijk zijn.

GPSwalking.nlDeze kringloop van de stof zorgt er voor, dat bomen, Vooral daar waar zij zich tot grote bossen aaneensluiten, een grote invloed uitoefenen op het klimaat (temperatuur en vochtigheid), op de waterhuishouding en op de gesteldheid van de bodem.

Een flink uitgegroeide berk verdampt in de groeiperiode op een droge dag ongeveer 400 liter water De poreuze, wortelrijke, humusrijke bosgrond houdt water vast als en spons (een m2 tot 2001 neerslagwater), en geeft het gelijkmatig weer af en filtert en zuivert het biologisch en mechanisch.

Wat een leuke en informatieve wandeling is dit geworden. Verrast door alles wat ik gezien heb mag dit toch wel tot een topper gerekend worden. Goede paden in het park. Daarbuiten is het wat minder, zeker als het nat weer is. In het park staan voldoende bankjes om te kunnen zitten en te genieten van alles. Het is zeker een dagje uit als je hier naar toe komt. Er is een bezoekerscentrum en je kunt er naar het toilet.

Geraadpleegde websites:

POI's

  • Breiloop N51.2285 E5.0262
  • Grafkelder N51.2221 E5.0157
  • Kapel N51.2203 E5.0158
  • Start/finish/parkeerplaats N51.2327 E5.0466
  • Uitkijkpunt N51.2315 E5.0386
  • Vogelkijkhut 1 N51.2226 E5.0238
  • Vogelkijkhut 2 N51.2307 E5.0364